پایان نامه نحوه نظام حل و فصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی

 متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته حقوق 

دانشگاه آزاد اسلامی 

عنوان:

عنوان:  نحوه نظام حل و فصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده و استاد راهنما در سایت درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده و استاد راهنما موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب

عنوان                                                   صفحه

چکیده 6

مقدمه. 7

فصل اول. 9

کلیات تحقیق.. 9

1-1 طرح مسئله و تعریف موضوع. 9

1- رکن حل و فصل اختلاف.. 9

2 – تشکیل هیات حل و فصل اختلاف.. 9

3- ترکیب اعضاء هیات رسیدگی. 10

4- وظیفه هیات رسیدگی. 10

5- رکن استیناف.. 11

  1. ترکیب اعضاء رکن استیناف.. 11

7- نحوه رسیدگی در رکن استیناف.. 12

8- شیوه های دیپلماسی و سیاسی. 12

1- مشورت: 12

2- مساعی جمیله: 13

3- میانجی گری: 13

4- سازش: 13

9- روشهای حقوقی حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی. 14

1-2 پرسش ها و فرضیه های پژوهش.. 15

1-3 اهداف تحقیق. 15

1-4 سوابق تحقیق. 16

1-5 داشتن هدف کاربردی و نام بهره برداران. 16

1-6 روش کار و مواد تحقیق. 16

فصل دوم. 17

حل و فصل اختلافات بین المللی. 17

2-1 مقدمه. 17

2- 2 تاریخچه حل و فصل اختلافات بین المللی. 18

3-2 ماهیت اختلافات بین المللی و انواع آن. 48

4-2 روش های حل اختلافات سیاسی. 50

4-3 روش های سیاسی حل و فصل اختلافات بین المللی. 50

1 . مذاکره 50

انواع مذاکره 51

  1. مساعی جمیله (پای مردی) 52

3 . میانجیگری. 53

تعریف میانجیگری: 54

انواع میانجیگری. 55

تفاوت میانجیگری با مساعی جمیله : 55

4- تحقیق. 56

5- سازش (آشتی) 57

انواع کمیسیون های سازش : 58

تفاوت میانجیگری و سازش.. 58

فصل سوم. 60

نظام حل و فصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی. 60

3-1- تاریخچه گات.. 60

3-2 حل و فصل اختلافات تحت گات.. 60

3-3 موضوعات مطروحه در مذاكرات دوراروگوئه. 65

3-4 سازمان تجارت جهانی. 68

3-5 نظام حل وفصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی. 69

1- مقدمه. 72

2 حل اختلاف در گات 1947. 73

3- ارزیابی نظام حل و فصل اختلافات گات 1947. 77

4- حل اختلاف در سازمان جهانی تجارت.. 77

5- رویه حل اختلاف.. 78

تشکیل هیات رسیدگی : 79

6- نکاتی چند در خصوص نظام حل و فصل اختلافات.. 84

3-3 مقایسه مزایاو معایب مکانیزم حل و فصل اختلاف در گات و سازمان تجارت جهانی  86

3-3-1 گات.. 86

مزایا 86

3-3-2 معایب.. 87

4-3 نظام حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی. 89

4-3-1 مزایای سازمان تجارت جهانی. 90

الف:یکپارچگی رویه حل اختلاف.. 90

4- 3- 2 معایب.. 92

1- عدم برخورداری نظام از حمایت اعضا 92

2-اقدامات موقتی. 92

3-انتقادات مربوط به رسیدگی استینافی. 92

4-3-3 توسعه نظام حل اختلاف.. 93

4-3-3-1 اجباری بودن مکانیسم حل و فصل اختلاف سازمان تجارت جهانی. 93

4-3-3-2 کارآمدی نظام حل و فصل اختلاف سازمان تجارت جهانی. 95

5-3 امتیازات ارکان حل و فصل اختلاف سازمان تجارت جهانی. 97

5-3-1 بند اول : رکن حل اختلاف.. 98

5-3-2 بند دوم : هیات رسیدگی به حل اختلاف.. 98

5-3 -3 بند سوم : رکن استیناف.. 100

6-3 گفتار سوم: سایر اشخاص دخیل در حل و فصل اختلافات.. 102

6-3-1 – بند اول: داوران. 102

6-3-2 بررسی علل رجحان داوری برای حل اختلافات تجاری بین المللی. 103

دادرسی قضایی : 104

6-3-3 داوری بهتر است یا دادرسی قضایی ؟. 105

6-3-4 بررسی قواعد داوری و قواعد سازش اطاق بازرگانی بین المللی (ICC) 107

6-3-5 اجرای آراء داوری در نظام های حقوق ملی: 111

6-3-6 بند دوم : کارشناسان. 114

7-3 گفتار چهارم: اجرای احکام و توصیه ها 115

7-3-1 بند اول : مهلت اجرای احکام و توصیه ها 116

7-3-2 بند دوّم : پی گیری و نظارت بر اجرای احکام و توصیه ها 116

7-3-3 بند سوم : جبران خسارت و تعلیق امتیازات.. 117

8-3 نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که : 119

فصل 4. 121

روش های سیاسی حل و فصل اختلافات بین المللی. 121

الف ) روش های غیر حقوقی. 121

ب ) روش های حقوقی. 121

4-1 روش های غیر حقوقی حل و فصل اختلافات بین المللی. 122

4-1-1 مذاکره : 122

4-1-2 مساعی جملیه : 122

مساعی جمیله دارای چند مشخصه است: 122

4-1-3 میانجیگری: 123

تفاوت میانجیگری با مساعی جملیه 123

4-1-4 کمیسیون سازش (آشتی:) 124

4-2 روش های حقوقی حل و فصل اختلافات بین المللی. 125

4-2-1 داوری بین المللی. 125

4-2-2 دادرسی یا حل و فصل از طریق فرآیند قضایی (دادگستری بین المللی) 125

تفاوت دادرسی قضایی بین المللی با داوری بین المللی: 126

بررسی تفصیلی روش‌های حل اختلاف در حقوق بین الملل. 126

4-2-3 دادرسی قضایی. 127

4-2-4 داوری.. 128

4-2-5 سازش.. 130

4-2-6 میانجی‌گری.. 130

4-2-7 مذاکره 132

4-2-8 روش‌های ترکیبی. 132

4-2-8-1 پیش مطالعه بی‌طرفانه 132

4-2-8-2 دادرسی اختصاری. 133

4-2-8-3 آمبودزمان. 134

4-2-8-4 میانجی‌گری – داوری. 135

4-2-8-5 دادرسی اختصاری هیأت منصفه 135

4-2-9 مکانیزم حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی. 136

4-2-9-1 مرحله اول : مشورت.. 136

4-2-9-2 مرحله دوم : رویه های اختیاری. 137

4-2-9-3 مرحله سوم : تشکیل هیئت رسیدگی. 138

4-2-9-4 مرحله چهارم : استیناف.. 139

4-2-9-5 مرحله پنجم : غرامت و تعلیق امتیاز. 140

4-2-9-6 مرحله ششم : توسل به اقدامات متقابل. 140

الف : اقدام متقابل هم عرض… 141

ب : اقدام متقابل مشابه 141

ج: اقدام متقابل متفاوت.. 141

4-2-10 مذاکره: 141

4-2-11 مساعی جمیله: 143

4-2-12 میانجی گری. 145

4-2-13 سازش: 146

4-2-14تحقیق. 148

4-2-15 کارشناسی: 149

4-3 نتیجه‌گیری فصل. 150

الف:روش‌های غیرحقوقی. 150

ب:روش‌های حقوقی. 150

فهرست منابع. 153

چکیده

در این پایان نامه در ابتدا پس از طرح کلیات تحقیق به تاریخچه حل و فصل اختلافات بین المللی به طور کلی اشاره شده و در ادامه مطالب، به دو موضوع اصلی تحقیق یعنی نظام حل و فصل اختلافات بین المللی در گات سابق و سازمان تجارت جهانی را بیان کرده و به طور مفصل در رابطه با حل و فصل اختلافات بین المللی تجاری بحث شده و سپس در انتها در خصوص روشهای سیاسی حل و فصل اختلافات بین المللی از جمله مذاکره- میانجی گری- سازش- کارشناسی- تحقیق صحبت شده وراه های حقوقی و قضایی در سازمان تجارت جهانی نیز بیان گردیده و سعی شده تا مطالب مرتبط با موضوع کاملا بررسی و بیان شده باشد و در پایان از موضوع مورد بحث نتیجه گیری به عمل آمده و این تحقیق در مقایسه با مطالب پراکنده در رابطه با موضوع نسبتا کامل می باشد.

کلید واژه: حل و فصل اختلاف- گات- سازمان تجارت جهانی- نظام- روشها- حقوقی- سیاسی- هیات رسیدگی- رکن- استیناف

مقدمه

برای آنکه یک سازمان بین المللی بتواند از کارآمدی خوبی برخوردار باشد باید دارای یک نظام مناسب برای حل و فصل اختلافات باشد تا پس از تشکیل بتواند در رابطه با مسائل مختلف سازمان از جمله تفسیر اساسنامه، توافقات، اصول و اهداف سازمان و موارد مشابه در بین اعضا بروز خواهد کرد. در مورد موافقت نامه های تجاری بین المللی علاوه بر مذاکراتی که برای رسیدن به توافق و تعیین تعهدات مورد توافق به عمل می آید وابسته به این خواهد بود که این تعهدات دارای قدرت اجرایی باشد. این قدرت و توان اجرایی تا حدود زیادی بستگی به ابزارهایی دارد که به عنوان ضمانت اجرایی در آن پیش بینی شده است و هر چه ساختار و چگونگی حل و فصل اختلافات در سازمان کامل‌تر و قوی‌تر باشد، پشتوانه اجرای تعهدات آن سازمان بین اعضاء محکم تر خواهد بود. بنابراین در سال 1986 در طول مذاکرات مرسوم به دور اروگوئه موضوع چگونگی و رسیدگی به حل و فصل اختلافات بین اعضاء گات بود. که در ژانویه همان سال طرف های مذاکره کننده توافق نمودند در قالب 14 گروه تحت نظارت گروه مذاکرات کالا انجام شود این گروه موظف شد گزارش نهایی خود را به کمیته مرکزی مذاکرات تجاری ارائه کند. گروه مذاکرات کالا 140 طرح را بررسی و انتخاب کرد و از آن جمله طرح گروه مذاکرات تدوین مقررات حل و فصل اختلاف بود. در طرح بدوی مذاکرات به مقررات ناظر بر حل و فصل اختلافات تاکید شده بود که هدف از آن توسعه و تقویت اصول و رویه هایی مربوط به حل و فصل اختلاف می باشد، گروه فوق موظف بود با اخذ و بررسی نظرات اعضای شرکت کننده مقررات و رویه های گذشته را مرور کند و نسبت‌به ارائه طرح های مقدماتی راجع به موضوعات مذاکره شده اقدام نمایند و سرانجام نتایج مذاکرات در طول 7 سال به عنوان مصوبه نهایی در 15 دسامبر سال 1993 پذیرفته و منتشر گردید که از آن جمله ضمائم مربوط به حل و فصل اختلافات بود و طرف های مذاکره کننده در یک تفاهم نامه جداگانه که ضمیمه مصوبه نهایی است این مقررات را پذیرفته اند که از اول ژانویه سال 1995 به اجرا در آورده اند. در سال 1994 در کنفرانس وزیران در مراکش به دولتهای عضو سازمان تجارت جهانی ماموریت داده شد تفاهم نامه حل و فصل اختلافات را در ظرف 4 سال پس از لازم اجرا شدن موافقت نامه های سازمان مورد بررسی مجدد قرار دهد. رکن حل و فصل اختلافات بررسی خود را در سال 1997 آغاز کرد و مباحث غیر رسمی را بر مبنای طرح ها و موضوعاتی که اعضاء ارائه داده بودند به انجام رساند. و بسیاری از اعضاء اعتقاد به اصلاح تفاهم نامه داشتند و در اعلامیه دوحه تصریح دارد تا مذاکرات با هدف دستیابی به توافق تا پایان ماه مه سال 2003 خاتمه یابد و در حال حاضر مذاکرات بدون جدول زمانی ادامه دارد و این مذاکرات در نشستهای ویژه رکن حل و فصل اختلاف صورت می پذیرد.[1]

فصل اول

کلیات تحقیق

1-1 طرح مسئله و تعریف موضوع

موضوع اصلی تحقیق در رابطه با نظام حل و فصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی و ایضا شیوه های حل و فصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی می باشد و در مورد نظام حل و فصل اختلافات با توجه به اجرایی شدن تفاهم نامه کنفرانس وزیران در سال 1994 و آغاز به کار رکن حل و فصل اختلاف در سال 1997 و اجرایی شدن آن در سال 2003می توان نظام حل و فصل اختلاف را به صورت ذیل بررسی کرد.

1- رکن حل و فصل اختلاف

 زمانی وارد عمل می شود که دولتهای عضو اختلافات تجاری خود را که عملا در مورد تفسیرهای متفاوت از موارد موافقت نامه های سازمان WTO است به آن رکن ارجاع می دهند. رکن حل و فصل اختلافات بر اساس بند 3 ماده 4 موافقت نامه تاسیس مقرر می دارد که شورای عمومی برای ایفای رکن حل و فصل اختلافات تشکیل می شود و آن در جایی است که مشورت در حل اختلاف کارساز نباشد.

2 – تشکیل هیات حل و فصل اختلاف

این هیات معمولا از سه نفر از افراد با سابقه مناسب و تخصص کافی در آن عضویت دارند و از طرف دبیرخانه سازمان یا دبیرکل و از میان کشورهایی که در آن اختلافات شرکت ندارند منصوب می‌گردند. در ماده6 تفاهم نامه حل و فصل اختلاف تحت عنوان تشکیل هیات رسیدگی مقرر می دارد.

الف- در صورت درخواست طرف شاکی در یک هیات رسیدگی طی اولین جلسه موضوع در دستور کار این رکن قرار گیرد تشکیل خواهد شد.[2]

ب- درخواست تشکیل هیات به صورت کتبی صورت می گیرد. این درخواست به مشورت های انجام شده اشاره و اقدامات خاص مورد اختلاف مشخص خواهد شد و خلاصه ای کوتاه در مورد مبنای حقوقی شکایت که به وضوح به حل مسئله کمک می کند ارائه خواهد شد.

3- ترکیب اعضاء هیات رسیدگی

از جمله افرادی که می توانند انتخاب شوند به شرح ذیل‌اند.

الف- اشخاصی که در یک هیات رسیدگی خدمت کرده یا دعوایی را نزد آن دو مطرح ساخته اند.

ب- اشخاصی که به عنوان نماینده یک عضو یا یک طرفه متعاعد گاع 1947 یا به عنوان نماینده ای نزد شورا یا کمیته هر یک از موافقت نامه های تحت پوشش یا موافقت نامه های سلف آنها یا در دبیرخانه خدمت کرده اند.

ج- اشخاصی که حقوق یا سیاست تجارت بین الملل را آموزش یا نشر داده اند و یا به عنوان یک مقام ارشد سیاست تجاری یک عضو خدمت کرده اند.

د- اتباع دولت های طرف اختلاف نمی توانند عضویت هیات رسیدگی به همان دعوا درآیند.

ه- دبیرخانه فهرستی از افراد دولتی و غیر دولتی واجد شرایط در بند یک را تهیه خواهد کرد که اعضاء هیات بتوانند از میان آن فهرست افراد را برگزیند.

4- وظیفه هیات رسیدگی

وظیفه هیات مساعدت به حل اختلاف به موجب تفاهم نامه حل و فصل اختلاف و موافقت نامه های تحت پوشش است و با طرف های اختلاف مشورت کند و به آنها جهت ارائه یه راه حل مرض الطرفین فرصت کافی بدهد. به طور معمول گزارش های نهایی هیات رسیدگی باید ظرف 6 ماه به طرفین اختلاف ارائه شود و در مورد مواد فاسد شدنی این مدت به 3 ماه کاهش می یابد.

وکلاً مراحل رسیدگی هیات عبارت است از:

1.قبل از تشکیل اولین جلسه هیات هر کدام از طرفین اختلاف شکایت خود را به صورت مکتوب ارائه می کند.

2.در اولین جلسه هیات شکایت کشور شاکی و دفاعیات کشور مدعی علیه شنیده می شود.

  1. در جلسه دوم پاسخ متقابل طرفین دعوا در قالب لوایح متقابل در توضیحات شفاهی ارائه می گردد.

4.در صورت لزوم هیات با کارشناسان مشورت می کند و یا یک گروه کارشناسی برای بررسی تعیین می کند.

  1. تهیه پیش نویس اولیه گزارش شامل واقعیتها و استدلالات و ارائه به طرفین اختلاف
  2. تهیه گزارش موقت و ارائه به طرفین اختلاف تا اگر تقاضای تجدید نظر دارند ارائه نمایند.

7.تهیه گزارش نهایی و ارائه به طرفین اختلاف و اطلاع آن به کلیه اعضاء سازمان.

5- رکن استیناف

رکن استیناف یک رکن دائمی در سازمان تجارت جهانی که توسط رکن اختلاف ایجاد می شود. و مرکب از 7 نفر می باشد که 3 تن از آنان در مورد هر یک از موضوعات شرکت دارند و خدمت اشخاص در این رکن به صورت نوبتی است و نحوه نوبت بندی در رویه های کاری این رکن تعیین می شود. رکن حل اختلاف اشخاص را به مدت 4 سال جهت خدمت در رکن استیناف منصوب می کند. و هر شخص می تواند برای یک بار دیگر منصوب شود.

  1. ترکیب اعضاء رکن استیناف

اعضای رکن استیناف از افرادی هستند که صلاحیت آنان تایید شده و به طور کلی دارای مهارت های لازم در زمینه حقوقی، تجارت بین المل و زمینه موضوعی موافقت نامه های تحت پوشش فعالیت های مربوط به حل اختلاف و دیگر فعالیت های مرتبط با سازمان تجارت جهانی را پیگیری می نمایند.[3]

7- نحوه رسیدگی در رکن استیناف

جریان رسیدگی در رکن استیناف محرمانه است و بدون حضور طرف های اختلاف با توجه به اطلاعات ارائه شده و اظهارات به عمل آمده تنظیم می گردد. رکن استیناف ممکن است یافته ها و نتیجه گیری های حقوقی هیات رسیدگی را تایید کند، تغییر دهد و یا بر ضد آن رای بدهد. گزارش رکن استیناف به تصویب رکن حل اختلاف می رسد. طرف های اختلاف آن را بدون قید و شرط باید قبول کنندو مگر آنکه رکن حل اختلاف ظرف 30 روز پس از توزیع آن میان اعضاء اجماعا تصمیم به عدم تصویب گزارش رکن استیناف بگیرد.

در مسئله دوم مطرح شده به شیوه های حل و فصل اختلافات در سازمان تجارت جهانی اشاره شده است که این شیوه ها به دو دسته مهم تقسیم می شوند.

الف- شیوه های دیپلماسی و سیاسی

ب- روشهای حقوقی حل و فصل اختلاف

8- شیوه های دیپلماسی و سیاسی

1- مشورت:

یکی از ابتدایی ترین و متداول ترین روش حل اختلاف است و اکثر اختلافات بین دولت ها از طریق مذاکره حل و فصل می شود. اکثر دولت ها دارای مشاوران حقوقی برجسته اند که دارای اطلاعات حقوقی گاهی از حقوق بین الملل می باشند تا بتوانند ادعای بی اساس و ادعای جدی را از یکدیگر جدا نمایند و هدف از مذاکره نیز یافتن مراحل به طریق دوستانه است که سازشی است بین ادعاهای متضاد و در مذاکرات برنده و بازنده وجود ندارد. زیرا طرفین پاره ای از امتیازات را از مجرای دیپلماتیک تحصیل می نمایند.

2- مساعی جمیله:

روشی است که در آن به حالت قوت یا قدرت های ثالث از نظر کیفی بسیار اندک و ضعیف است، اصولا قدرت ثالث به دولت های درگیر پیشنهاد مساعی جمیله خود را می کند یعتی قدرت ثالث برای اینکه دولتهای طرف اختلاف با یکدیگر ملاقات کرده و به حل دوستانه اختلاف خود برسند به ایفای نقش میانجی و واسطه امین می پردازند. مثال مساعی جمیله فرانسه در مورد اختلاف بین ایالات متحده و ویتنام شمالی و جنوبی بدین منظور فرانسه امکانات لازم را برای تشکیل اجتماع آنها به دور از نگاه های کنجکاو فراهم آورد.در این روش دولت ثالث خود مستقیما در حل ماهوی دعوا دخالت نمی کند بلکه فقط پیشنهاد شرایط لازم انجام ملاقات می پردازند و پس از صورت گرفتن ملاقات مذکور ماموریت آن خاتمه می یابد.

3- میانجی گری:

 به طور محسوس باعث دخالت بیشتر ثالث می شود بدین ترتیب مشخص ثالث اصول حل اختلاف را پیشنهاد کرده خود او در گفتگوی بین طرفین اختلاف شرکت می کند. وساطت یا میانجی گری می تواند از طرف فردی صورت گیرد که به دلیل سمت یا نوع فعالیتش انتخاب می شود. مثلا رئیس بانک جهانی در سال 1960 به عنوان میانجی بین هند و پاکستان برای تقسیم آب رودخانه سند. میانجی گری غالبا برای پایان دادن به منازعات نظامی استفاده می شود.

4- سازش:

 ترکیبی از تحقیق و میانجی گری است، سازش دهنده که توسط طرفهای حل اختلاف انتخاب می شود به تحقیق در خصوص حقایق مربوط به اختلاف پرداخته و شرایطی را برای حل و فصل اختلاف ارائه می کند، اما سازش رسمی تر و در عین حال انعطافش کمتر از میانجی گری است . بر خلاف مشورت که به عنوان یک اقدام بدون دول عضو ملزم به انجام آن می باشند. در هر زمانی که درخواست سازش ، و غیره از طرفین انجام شود قابل اجرا بوده و هر زمان که روشهای سیاسی خاتمه یابد، شاکی می تواند اقدام به درخواست تشکیل هیئت رسیدگی بنماید.

9- روشهای حقوقی حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی

در سازمان تجارت جهانی در صورت بروز اختلاف بین اعضاء ابتدا باید از روش های سیاسی موضوع بررسی شود و چنانچه آن اقدامات به نتیجه نرسید در ظرف 60 روز نسبت به طرح شکایت در سازمان و تقاضای تشکیل هیات رسیدگی اقدام نماید که شرح مفصل روش قضایی و حقوقی در قسمت مربوط به نظام حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی بیان شد و نیاز مجدد جهت تکرار موارد در این مقوله نمی باشد. که پس از تشکیل هیات رسیدگی مواعد قانونی باید جهت پاسخ به موارد و نظرات کارشناس یا گزارش هیات رعایت گردد و این امر نیز در مورد رکن استیناف نیز رعایت می گردد. و البته در مرحله استیناف جلسات به صورت محرمانه خواهد بود و در مرحله رسیدگی در هیات نیز کلیه مباحث هیات و اسناد ارائه شده به صورت محرمانه حفظ خواهد شد. و در آخرین مرحله در رکن استیناف بدون حضور طرفین و با توجه به اطلاعات ارائه شده و اظهارات به عمل آمده تنظیم و گزارش آن به تصویب رکن حل اختلاف می رسد.[4]

تعداد صفحه :161

قیمت :17500 تومان

بلافاصله پس از پرداخت ، لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت  [email protected]

  • 1