منبع تحقیق درمورد تجزیه و تحلیل آماری، تحلیل آماری، گروه کنترل

همچنین بعد از تزریق آنتاگونیست و قبل از القای LTP 20 دقیقه ثبت نیز گرفته می شد (شکل3-5).

شکل3-5: پروتوکل زمانی گروه های 3 ، 4 و 5(گروه های درمان کیندل) از آغاز جراحی تا آخرین ثبت گرفته شده. به این گروه ها PTZ تزریق شده و کیندل شده اند و به جای ACSF آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی (WAY-100635) با غلظت های 5/12 ، 25 و 50 نانومولار تزریق داخل بطنی شده است، همچنین بعد از تزریق آنتاگونیست و قبل از القای LTP نیز 20 دقیقه ثبت گرفته شد.

3-8- روش تجزيه و تحليل آماري
برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار Statistica استفاده شد. برای مقایسه غلظت های مختلف WAY-100635 بر کمیت های تشنج از آزمون ANOVA دو طرفه و پس آزمون Tukey استفاده شد. جهت نمایش اختلاف بین داده ها، با استفاده از آزمون t-غیر زوجها هر یک از کمیت های با کنترل مربوطه، استفاده گردید.

فصل چهارم
نتایج

4-1- تأييد بافت شناسی
ارزيابي بافت شناسي نشان داد كه الكترودها در موقعيت خود (شكنج دندانه دار) قرار داشتند و در محل تحريك وثبت هيچ گونه آسيب بافتي مشاهده نشد (شکل 4-1).
الف)

ب)

شکل 4-1 : موقعیت شکنج دندانه دار در مغز انسان.الف) نمايی از برش کرنال در ناحيه شکنج دندانه دار از اطلس پاکسينوس و واتسون[77]. ب) تصوير ميکروسکوپ نوری از ناحيه شکنج دندانه دار پس از رنگ آميزی نيسل، همانطور که نشان داده شده الکترود ثبت در ناحيه گرانولی شکنج دندانه دار است.
حیوانات گروه های کیندل (گروه 2تا5) به مدت یک ماه توسط تزریق روز در میان PTZ کیندل شدند. به منظور ايجاد کيندلينگ، تزريق داخل صفاقي PTZ (mg/kg 37) هر 48 ساعت يک بار صورت می گرفت. برای هر بار تزریق، حیوانات وزن کشی می شدند و با توجه به وزن آنها PTZ در سالین حل می شد. به دنبال تزريق PTZ مراحل تشنجي در حيوان ظاهر مي شد. کیندلینگ کامل حیوان معمولا از تزریق پنجم به بعد صورت می گرفت به عبارتی دیگر در تزريق هاي اوليه مراحل 1 تا 2 و در تزريق هاي بعدي مراحل بالاتر تشنجي بروز مي کرد.تعدادی از رت ها که مرحله 5 با شدت بیشتر و زمان طولانی تری در آن ها بروز می کرد، تعادل خود را از دست داده و روی زمین می افتادند و بعد از زمانی کوتاه می مردند. حیواناتی که طی سه تزریق متوالی مرحله 5 تشنج را در تزریقات PTZ به طور مکرر نشان می دادند و بعد از مدت زمانی تعادل خود را بدست می آوردند حیوان کاملأ کیندل شده نامیده می شدند و پس از رسیدن به این مرحله این اثر برای مدت طولانی شاید برای تمام طول زندگی حیوان ثابت می ماند.
حیوانات کیندل شده بدون هيچ گونه مداخله ای برای جراحی استرئوتاکسيک آماده می شدند. پس از جراحی و قرار دادن الکترود ثبت(شکنج دندانه ای) و تحریک(مسير پرفورنت) در محل های مورد نظر، ثبت پتانسيلهای ميدانی103 (LFP) و تحریک تتانیک (القا LTP) انجام شد. سپس برای بررسی اثر اعمال تحریک تتانیک بر پتانسیل های میدانی در حیوانات دست نخورده (بدون تزریق PTZ) آزمایش اول طراحی شد.

4-2- نتایج آزمایش اول
شدت پالس آزمون براي گروههای 1تا 5، به ترتيب 7/1667/666، 68/2881300، 4/1767/1466، 6/290±3/1133 و 3/133±7/866(بر حسب ميكرو آمپر) بود و آزمونANOVA يک طرفه تفاوت معني داری را بين اين کميت نشان نداد. به عبارت ديگر تحريک پذيری سيناپسی در گروههای مختلف در شروع آزمايشها يکسان بود.
در این آزمایش از حیوانات گروه 1(گروه غیر کیندل) به مدت 20 دقيقه ثبت پايه پتانسيل هاي ميداني با تک پالس(LFP) انجام گرديد. پس از ثبت پتانسيل های ميدانی تحريک تتانيک جهت ايجاد LTP القا شد. پس از اعمال تحريک تتانيک، دوباره ثبت پتانسيل های ميدانی به مدت 20 دقيقه انجام گرفت.شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP)و دامنه اسپایک های تجمعی(PS)این حیوانات قبل و بعد از القای LTP مقایسه و تاثیر آن مشخص شد.

4-2-1- اثر اعمال تحریک تتانیک بر پتانسیل های میدانی در حیوانات دست نخورده(بدون تزریق PTZ)
همانطور که در بخش های پیش گفته شد؛ شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) و دامنه اسپایک های تجمعی(PS) این حیوانات قبل و بعد از القای LTP مقایسه شد. در این گروه تحريک تتانيک (القای (LTP، شيب پتانسيلهاي ميدانی(نمودار1-2-4 A) و دامنه اسپايكهاي تجمعي(نمودار 1-2-4 B) را به طور معناداری افزایش داد(p0.001).

نمودار1-2-4 A اثر اعمال تحریک تتانیک بر دامنه اسپایک های تجمعی در گروه1 (غیر کیندل). از حيوانات این گروه 20 دقیقه ثبت LFP گرفته شد و به مدت 2 دقیقه تحريک تتانيک جهت القای LTP اعمال شد. سپس مجددا 20 دقیقه ثبت LFP انجام گرفت. بعد از القای LTP ، دامنه اسپايک های تجمعی (PS) به طور معناداری افزایش پیدا کرد p0.001)). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشند. در این گروه تعداد حیوانات 4 سر می باشد(n=4).

نمودار1-2-4 B اثر اعمال تحریک تتانیک بر شیب پتانسیل های میدانی در گروه1 (غیر کیندل). از حيوانات این گروه 20 دقیقه ثبت LFP گرفته شد و به مدت 2 دقیقه تحريک تتانيک جهت القای LTP اعمال شد. سپس مجددا 20 دقیقه ثبت LFP انجام گرفت. بعد از القای LTP ، شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP)، به طور معناداری افزایش پیدا کرد p0.001)). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشند. در این گروه تعداد حیوانات 4 سر می باشد(n=4).

4-3- نتایج آزمایش دوم
همانطور
که در آزمايش اول نشان داده شد، با به كار بردن LTP، شيب پتانسيل هاي ميداني و دامنه اسپايك هاي تجمعي به طور معناداری افزایش پیدا کرد. برای اينکه مشخص شود آیا گیرنده های سروتونینی در اثر تقویتی LTP نقشی دارد یا خیر، آزمایش دوم طراحی و انجام شد. در این آزمايش، تزريق آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی (WAY-100635) با غلظتهاي 5/12، 25 و 50 نانومولار به داخل بطن جانبی در گروه هایی که PTZ دريافت کرده و کیندل شده بودند(گروه3 تا 5)، نسبت به گروه 2 که فقط کیندل شده بودند(گروه کنترل کیندل)، بسته به دوز دارو شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) و دامنه اسپایک های تجمعی(PS) بعد از تزریق آنتاگونیست و القای LTP به طور معناداری کاهش پیدا کرد.

4-3-1- بررسی نقش گیرنده های سروتونین بر اثر بخشی تحریک تتانیک در حیوانات کیندل (با تزریق PTZ)
در این آزمایش از حیوانات گروه 2(کنترل کیندل) که طی دوره يک ماهه تزريق PTZ کيندل شده بودند؛ به مدت 20 دقيقه ثبت پايه پتانسيل هاي ميداني با تک پالس(LFP) انجام گرديد. پس از ثبت پتانسيل های ميدانی تحريک تتانيک جهت ايجاد LTP القا شد. پس از القای تحريک تتانيک، دوباره ثبت پتانسيل های ميدانی به مدت 20 دقيقه انجام گرفت.شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) و دامنه اسپایک های تجمعی(PS) این حیوانات قبل و بعد از القایLTP مقایسه و تاثیر آن مشخص شد.
در این گروه تحريک تتانيک (القای (LTP،شيب پتانسيلهاي ميداني (نمودار1-3-4 A) و دامنه اسپايكهاي تجمعي (نمودار1-3-4 B) را به طور معناداری افزایش داد(p0.001).

نمودار1-3-4 A اثر اعمال تحریک تتانیک بر دامنه اسپايک های تجمعی در گروه 2(کنترل کیندل). از حيوانات این گروه که طی دوره يک ماهه تزريق PTZ کيندل شده بودند؛ 20 دقیقه ثبت LFP گرفته شد و به مدت 2 دقیقه تحريک تتانيک جهت القای LTP اعمال شد. سپس مجددا 20 دقیقه ثبت LFP انجام گرفت. بعد از القای LTP ، دامنه اسپايک های تجمعی (PS) به طور معناداری افزایش پیدا کرد p0.001)). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشند. در این گروه تعداد حیوانات 4 سر می باشد(n=4).

نمودار1-3-4 B اثر اعمال تحريک تتانيک بر شیب پتانسیل های میدانی در گروه2( کنترل کیندل). از حيوانات این گروه20 دقیقه ثبت LFP گرفته شد و به مدت 2 دقیقه تحريک تتانيک جهت القای LTP اعمال شد. سپس مجددا 20 دقیقه ثبت LFP انجام گرفت. بعد از القای LTP ، شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP)، به طور معناداری افزایش پیدا کرد p0.001)). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشند. در این گروه تعداد حیوانات 4 سر می باشد(n=4).
در این آزمایش همچنین اثر اعمال تحریک تتانیک بر پتانسیل های میدانی در حیوانات گروه غیر کیندل(گروه1) و کنترل کیندل(گروه2) مقایسه شد. تجزيه و تحليل آماری از نوع آنووا نشان داد که کميت دامنه اسپايک(SP) و شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP)وابسته به تحريک تتانيک است. گروه شاهد و کنترل پس از اعمال تحریک تتانیک به طور معنی داری متفاوت از يکديگر پاسخ دادند p0.001)) (نمودار1-3-4 C)و (نمودار1-3-4D).

نمودار1-3-4 C درصد تغييرات دامنه اسپايکهای تجمعی قبل و بعد ازاعمال تحريک تتانيک در گروه 1و2(غیر کیندل و کنترل کیندل). در این دو گروه کميت دامنه اسپايک های تجمعی(SP) وابسته به تحريک تتانيک است و پس از القای LTP دامنه اسپايکهای تجمعی (PS) افزایش می یابد.همچنین مشخص شد که گروه شاهد(n=4) و کنترل(n=4) پس از اعمال تحریک تتانیک به طور معنی داری متفاوت از يکديگر پاسخ دادند p0.001)).مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشد.

نمودار 1-3-4 D درصد تغييرات شیب پتانسیل های میدانی قبل و بعد ازاعمال تحريک تتانيک در گروه1و2( غیر کیندل و کنترل کیندل). در این دو گروه کميت شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) وابسته به تحريک تتانيک است و پس از القای LTP شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) افزایش می یابد.همچنین مشخص شد که گروه شاهد(n=4) و کنترل(n=4) پس از اعمال تحریک تتانیک به طور معنی داری متفاوت از يکديگر پاسخ دادند p0.001)). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشد.
4-3-2- بررسی تزریق آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 5/12 نانومولار بر اثر بخشی تحریک تتانیک در حیوانات کیندل
در این گروه از حیوانات که طی دوره يک ماهه تزريق PTZ کيندل شده بودند؛ تزریق داخل بطنی آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 5/12 نانومولار انجام شد و به مدت 20 دقيقه ثبت پايه پتانسيل هاي ميداني با تک پالس(LFP) انجام گرديد. پس از ثبت پتانسيل های ميدانی تحريک تتانيک جهت ايجاد LTP القا شد. پس از اعمال تحريک تتانيک، دوباره ثبت پتانسيل های ميدانی به مدت 20 دقيقه انجام گرفت. شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) و دامنه اسپایک های تجمعی(PS) این حیوانات قبل و بعد از تزریق دارو و القای LTP مقایسه و تاثیر آن مشخص شد.
دامنه اسپایک های تجمعی(PS) و شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) این حیوانات بعد از تزریق دارو نسبت به قبل تزریق کاهش معناداری را نشان داد p0.001)). دامنه اسپایک های تجمعی(PS) و شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) بعد از القای LTP نیز کاهش معناداری را نشان داد(p0.001). همچنین مقایسه PS و fEPSP قبل از تزریق دارو و بعد از القای LTP کاهش معناداری را نشان داد(p0.001)(نمودار2-3-4 A) و (نمودار2-3-4 B).

نمودار2-3-4 A اثر تزریق آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 5/12 نانومولار و اعمال تحریک تتانیک بر دامنه اسپایک های تجمعی در گروه 3(WA
Y12.5). دامنه اسپایک های تجمعی(PS) این حیوانات بعد از تزریق دارو نسبت به قبل تزریق کاهش معناداری را نشان داد p0.001)). دامنه اسپایک های تجمعی(PS) بعد از القای LTP نیز کاهش معناداری را نشان داد(p0.001). همچینین مقایسه PS قبل از تزریق دارو و بعد از القای LTP کاهش معناداری را نشان داد(p0.001). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشند. در این گروه تعداد حیوانات 4 سر می باشد(n=4).

نمودار2-3-4 B اثر تزریق آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 5/12 نانومولار و اعمال تحریک تتانیک بر شیب پتانسیل های میدانی در گروه 3(WAY12.5). شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) این حیوانات بعد از تزریق دارو نسبت به قبل تزریق کاهش معناداری را نشان داد p0.001)). شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) بعد از القای LTP نیز کاهش معناداری را نشان داد(p0.001). همچینین مقایسه fEPSP قبل از تزریق دارو و بعد از القای LTP کاهش معناداری را نشان داد(p0.001). مقادير به صورت ميانگين ± خطای معيار ميانگين و بر حسب درصد می باشند. در این گروه تعداد حیوانات 4 سر می باشد(n=4).

4-3-3- بررسی تزریق آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 25 نانومولار بر اثر بخشی تحریک تتانیک در حیوانات کیندل
در این گروه از حیوانات که طی دوره يک ماهه تزريق PTZ کيندل شده بودند؛ تزریق داخل بطنی آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 25 نانومولار انجام شد و به مدت 20 دقيقه ثبت پايه پتانسيل هاي ميداني با تک پالس(LFP) انجام گرديد. پس از ثبت پتانسيل های ميدانی تحريک تتانيک جهت ايجاد LTP القا شد. پس از اعمال تحريک تتانيک، دوباره ثبت پتانسيل های ميدانی به مدت 20 دقيقه انجام گرفت. شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) و دامنه اسپایک های تجمعی(PS) این حیوانات قبل و بعد از تزریق دارو و القای LTP مقایسه و تاثیر آن مشخص شد.
دامنه اسپایک های تجمعی(PS) و شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) این حیوانات بعد از تزریق دارو نسبت به قبل تزریق کاهش معناداری را نشان داد p0.001)). دامنه اسپایک های تجمعی(PS) و شیب پتانسیل های میدانی(fEPSP) بعد از القای LTP نیز کاهش معناداری را نشان داد(p0.001). همچینین مقایسه PS و fEPSP قبل از تزریق دارو و بعد از القای LTP کاهش معناداری را نشان داد(p0.001) (نمودار 3-3-4 A) و (نمودار 3-3-4 B).

نمودار 3-3-4 A اثر تزریق آنتاگونيست گيرنده ی 5-HT1A سرتونينی ((WAY-100635 با غلظت 25 نانومولار و اعمال تحریک تتانیک بر دامنه اسپایک های تجمعی در گروه 4(WAY25). دامنه اسپایک های تجمعی(PS) این حیوانات بعد از تزریق دارو نسبت به قبل تزریق کاهش معناداری را نشان داد p0.001)). دامنه اسپایک های تجمعی(PS) بعد از

دیدگاهتان را بنویسید