دانلود پایانامه ارشد با عنوان : بررسی تاریخی و اجتماعی محله‌ی دردشت اصفهان

دانلود پایان نامه

دانلود پایانامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :   مطالعه تاریخی و اجتماعی محله‌ی دردشت اصفهان

تکه ای از متن پایان نامه :

دومین ویژگی بروز چنین تحولی در ساخت شهری اصفهان ـ چنان­که گفته گردید ـ شکل­گیری محلات متمایز می باشد که هسته­­ی مرکزی شهر ـ واقع در شرق اصفهان امروز ـ را در احاطه­ی خود داشته­اند. در این راستا، مطالعه منابع مربوط به دوره­های دیلمیان و سلجوقیان به عنوان دوره­هایی که در آنها اصفهان پایتخت بوده می باشد، می­تواند تا حدودی مبین وجود چنین سیمای شهری در درون اصفهان باشد.

همان­طور که پیش از این ذکر گردید، حکومت طولانی­مدت دیالمه بر اصفهان باعث آبادانی همه جانبه­ی آن و ساخته شدن بناهای عالی و باشکوه بسیاری در این شهر گردید؛ این در حالی می باشد که منابع، تصویر روشنی از چگونگی سیمای درونی اصفهان در آن روزگار ارائه نمی­دهند؛ در این راستا، مانند منابعی که می­تواند در این زمینه تا اندازه­ای راه­گشا باشد، کتاب «محاسن اصفهان» تألیف مافروخی می باشد؛ چنان­که به استناد گزارشات او، می­توان دریافت که هسته­ی مرکزی شهر پیرامون میدان «کهنه» (میدان عتیق امروزی) به عنوان اصلی­ترین میدان شهر (واقع در شرق اصفهان امروز) شکل می­گیرد. تا پیش از توسعه یافتن یهودیه، میدان کهنه به عنوان مرکز تلاقی محورهای اصلی ارتباطی، در حاشیه­ی یهودیه قرار داشت؛ اما پس از شهر شدن یهودیه، در مرکز آن قرار گرفت و عناصر دیگری مانند مسجد جامع، قصر حکومتی و بازار در اطراف آن به وجود آمدند (عمرانی، 1384: 2).

در ارتباط با محلات اصفهان در این دوره، در شروع کار بایستی به روایت مستوفی اشاره نمود که ـ چنان­که گفته گردید ـ چهار دیه­ی «جوباره»، «دردشت»، «کرّان» و «کوشک» را سنگ بنای شهر اصفهان معرفی می­کند. در حقیقت مستحیل شدن این روستاها در بطن شهر، آنها را تبدیل به اولین محله­های اصفهان می­کند که به دور نقطه­ی کانونی شهر یعنی میدان کهنه شکل می­گیرند. مضاف بر این ـ در دوره­ی مذکور و هم­چنین  در دوره­ی سلجوقی ـ مسیر وسعت یافتن شهر در جهتی بوده که از میدان کهنه به سمت جنوب شرق یعنی تا دهکده­ی شهرستان یا همان جی امتداد می­یافته و به واسطه­ی نزدیک­تر شدن به رودخانه­ی زاینده­رود، شامل اراضی ماندگار گردید.

با مقایسه­ی عناصر شکل­دهنده­ی طرح جامع شهری شاه عباس اول با استخوان­بندی پیشین شهر، می­توان  به وجود شباهت­های انکارناپذیر بین آن دو پی برد (شفقی، 1381: 288). با این وجود، این مسئله از اهمیت کار شاه عباس اول نمی­کاهد؛ زیرا که در این طرح، احداث بافت جدید شهر نه تنها مستلزم ویران کردن بافت کهن نبود، بلکه به یمن یک برنامه­ریزی و طراحی هوشمندانه، میان بافت قدیم و بافت جدید شهر ارتباطی منطقی مستقر گردید. مضاف بر اینکه، در نتیجه­ی اجرای دقیق این طرح جامع شهری، شهر اصفهان به یک کلان­شهر بزرگ و آباد تبدیل گردید که با بزرگ­ترین شهرهای جهان در آن دوران برابری می­نمود. توصیفات سیاحانی که در این دوره از اصفهان دیدن کرده­اند، گواه این ادعا می باشد (مهدوی، 1389). در ادامه­ی این مبحث، به توصیف ساختار شهری اصفهان در دوره­ی مذکور پرداخته می­گردد.

 

3-2-3-1- دیوار شهر و دروازه­های آن                                                                                       

 شاردن درمورد­ی باروی اصفهان در دوران صفویه می­نویسد: «طول باروی دور اصفهان در حدود بیست هزار گام می باشد. این حصار از گل ساخته شده و در نگهداری آن دقت نشده می باشد. هم­چنین  در سراسر بارو، هم در بیرون و هم در درون، چندان خانه و باغ ساخته­اند که در بسیار جا آسان دیده نمی­گردد» (شاردن، 1379: 9). بر مبنای این گزارش مشخص می­گردد که در دوران مذکور، وسعت منطقه­ی شهری اصفهان به دلیل افزایش جمعیت از محدوده­ی باروی قدیم شهر فراتر رفته بوده می باشد؛ پس، می­توان چنین استدلال نمود که دیوار شهر در این دوره مرز میان داخل شهر و مناطق حومه محسوب می­شده می باشد (هانه­دا، 1380). به غیر از شاردن، سیاحانی هم­زیرا کمپفر، تاورنیه و کارری نیز به وجود حصار گلی و نیمه مخروبه به دور اصفهان در دوران صفوی اذعان کرده­اند (کمپفر، 1350: 187؛ تاورنیه، 1363: 585 و کارری، 1348: 63).

 مطالعه تاریخی و اجتماعی محله‌ی دردشت اصفهان

برای دیدن تکه های بیشتری از این پایان نامه و دانلود فایل پایان نامه با فرمت ورد ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه

دانلود پایان نامه ارشد : مطالعه تاریخی و اجتماعی محله‌ی دردشت اصفهان