تحلیل نشانه شناختی «من و دیگری» در گفتمان پل والری «دیگری در خویش»- قسمت 3

ۀ بینالاذهانی تعریف نمی شود؛ بلکه «دیگری» به مثابۀ آیینهای است که تصویر «خود» را در آن می بیند و خود را بازمی شناسد. این ادراک، انعکاسی است. درواقع، والری در من که «خودهمانی» است، در هر لحظه «خودغیری» را کشف می کند و این ارتباط با «دیگری»، با فعل دیدن آغاز می شود؛ بهطوریکه این «دیگری» برای تکامل او لازم است. «انسان خود را نمی شناسد مگر در دیگری» )دفتر اندیشۀ 28، 1944: 823(؛ یعنی هویت سازی با شناخت دیگر آغاز می شود. خود را نظاره می کند؛ مانند دیگری، سوژۀ خود را ابژه می بیند: ابژۀ شناسایی. درواقع، من با انعکاسی از دیگری خودش، خود را می شناسد و با کشف دیگری به خود معنا می دهد. این دیگری مانند سایهدنبالش است؛ همان طورکه در دفتر اندیشۀ 8، صفحۀ 533 اظهار می دارد: «در خود آن قدر پیشبرویم که بتوانیم دیگری را بیابیم». سوژه بهدنبال هویت «خود»، با بهعینیتدرآوردن «خود»، تواناییآن را دارد که «خود» را به مثابۀ «دیگری» نظاره کند و دیگری انعکاسی از «خود» شود. ظهور و پیدایش «دیگری» مرتبط به آیینه که در آن، اهمیت انعکاس و نور را نیز نشان می دهد. این انعکاسیبودن در نوشتههای والری کاملاً معناسازی می کند و می توان آن را در پژوهشهای دیگر مطالعه کرد.

 منابع

BERTRAND, Denis (2000), Précis de sémiotique littéraire, Paris, Nathan.

—. (2005), « L’extraction du sens. Instances énonciatives et figuration de l’indicible » in : Revue Versants, « L’interprétation littéraire aujourd’hui », Ed. P. Fröhlicher.

CELEYRETTE-PIETRI, Nicole (1979), Valéry et le moi, des Cahiers à l’œuvre, Paris, Klincksieck.

FONTANILLE, Jacques (1998), Sémiotique du discours, Limoges, PULIM.

FONTANILLE, Jacques, ZILBERBERG, Claude (1998), Tension et signification, Belgique, Mardaga.

FONTANILLE, Jacques (1999), Sémiotique et littérature, Paris, PUF.

GREIMAS, Algirdas Julien, COURTÉS, Joseph (1986), Sémiotique. Dictionnaire raisonné de la théorie du langage, tome 2, Paris, Hachette.

POULET, Georges (1976), Entre moi et moi, Essais critiques sur la conscience de soi, Paris, José Corti.

RIEGEL, Martin, PELLAT, Jean-Christophe, RIOUL, René (1994), Grammaire méthodique du français, Collection Quadrige, Manuels, Paris, PUF.

VALERY, Paul (1957), Œuvres I, Paris, Gallimard, Collection La Pléiade.

—. (1959-)06, Cahiers (en 29 volumes), Paris, Imprimerie Nationale, (en fac-similé par le CNRS).

—. (1960), Œuvres II, Paris, Gallimard, Collection La Pléiade.

—. (1973), Cahiers I, Paris, Gallimard, Collection La Pléiade.

—. (1974), Cahiers II, Paris, Gallimard, Collection La Pléiade.

—. (1988-)3002, Cahiers (en 9 volumes), Edition intégrale établie, présentée et annotée sous la responsabilité de CELEYRETTE-PIETRI, Nicole et PICKERING, Robert, Paris, Gallimard, nrf.

VOGEL, Christina (1997), Les « Cahiers » de Paul Valéry, “To go to the last point Celui au-delà duquel tout sera changé”, Paris, L’Harmattan.

 

[1] . Identité-idem                                  Email: m.atharinikazm@gmail.com   ،021-29905195 :تلفن *

[2] . Etre un autre dans soi-même

[3] . Débrayage énoncif

[4] . devenir

[5] . منظور یادداشت های پل والری است.                                                                                     Sujet d’état .3

[6] . Sujet de faire

[7] . Soi-même comme un autre

[8] . Altérité